Niet erg genoeg?

Tekst en illustratie door Lieze Van Elst

“Maar ik heb het gevoel dat het nog niet erg genoeg geweest is.
Alsof ik niet ziek genoeg ben.”

Toen ik die woorden in de mond nam zag ik mijn psycholoog bedenkelijk kijken. Al die tijd was dàt hetgeen geweest wat mijn herstel in de weg stond.

Ik bedoel maar dat het eigenlijk wel duizend keer erger kon zijn. En dat er op deze wereld veel mensen rondlopen die veel ergere problemen hebben dan ik. Maar door die grote denkfout bleef ik mezelf verbieden te genezen, en stond ik mijn eigen geluk en gezondheid in de weg.

Ik heb een eetstoornis, maar niet zo erg dat ik dood ga.

Ik heb dreigementen naar mijn hoofd geslingerd gekregen dat ze sondevoeding zouden geven, maar dat is nooit echt gebeurd.

Ik heb ongelofelijk veel keer gehoord “we gaan je in het ziekenhuis moeten houden hoor als je zo verder doet”, maar dat deden ze nooit.

Ik heb genoeg gehoord dat ik zou sterven, maar ik leef nog. (en gelukkig maar!)

Ik noem het niet voor niets een grote denkfout. Iedereen maakt zo’n denkfouten, en dat vaak meerdere keren per dag. “Oh nee, die vrouw aan de overkant van de straat kijkt zo vreemd, ze vindt vast dat ik een ongelofelijk lelijke broek aan heb, of dat mijn benen te dik zijn.” O“ja, ik zie het al. Die jongen waar ik straks mee op date ga gaat mij echt niet tof vinden, ik kan beter thuisblijven.”

Het is een groot probleem in de tijd van nu: het lijkt allemaal niet erg genoeg. Je voelt je maar alleen of je voelt je maar te lelijk. Je voelt je maar te waardeloos of ongelukkig. Het was maar een man die je nariep en floot op straat. Het was maar een keer een ongewenste aanraking van die ene jongen op school.

Het was maar…
Het is niet erg genoeg.
Het is niet erg genoeg om hulp te zoeken of erover te praten met iemand.

Lieve Fille, als het je pijn doet is het altijd erg genoeg. Of als het je stoort, of bezighoudt. Fluister, praat, roep of schreeuw erover. Iedereen heeft recht op wat extra hulp en verzorging, of op een warme chocomelk met een luisterend oor, een zachte schouder om op te huilen, of een heerlijk troostende knuffel.

Ook jij. Laat je dus vooral niet gek maken door die kwellende gedachte dat je dit alleen moet oplossen. Met twee (of meer!) sta je zoveel sterker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s