#Mythbusters IV: “jongens zijn de jagers, meisjes zijn de prooi”

S E K S. Het allersappigste der onderwerpen spreekt tot ieders verbeelding, en moet dus ook een heleboel uit de lucht gegrepen broodje-aap-verhalen trotseren. Want er wordt nergens meer over gepraat – en dus ook nergens meer over geluld (sorry, pun intended) als over de horizontale tango.

Over seks bestaan nog een heleboel mythes, en Sensoa, onze supercoole Vlaamse organisatie voor seksuele gezondheid, probeert die aan diggelen te slaan. Taboes doorbreken en heilige huisjes overhoop schoppen, daar houden wij wel van, en daarom slaan we met hen de handen in elkaar. Elke week helpen we samen één belachelijke seksmythe de wereld uit.

“Jongens zijn de jagers, meisjes zijn de prooi”

 


 

Stel — er worden twee baby’s geboren. Eentje heeft een vagina en wordt dus in het ‘meisjes’-hokje geduwd, de andere heeft een penis en krijgt een jongensnaam. Simpel, lijkt het. De twee baby’s zullen tot hun puberteit eigenlijk vrij gelijkaardig zijn, maar de maatschappij zorgt er helaas wel voor dat je ze uit elkaar kan houden, of ze dat nu willen of niet. Roze of blauw. Lange lokken of kortgewiekt kopje. Barbie of Lego. You get the point.

En naast al die uiterlijke kenmerken die de maatschappij je op zo’n jonge leeftijd gul heeft toebedeeld — nog voor je kan praten, denken, of je eigen identiteit kan uiten — krijg je er ook een hele set karaktertrekjes gratis en voor niks bij. “Echte” jongens zijn stoer, voelen niks, durven alles. “Echte” meisjes zijn braaf, mooi, gevoelig en een beetje verlegen. Sure…

Die link tussen flirten en je gender stamt echt uit de oertijd, en kunnen we na “eten met een steen” of “jagen op mammoeten” ook wel achter ons laten.”

Dat wil ook zeggen dat, als die twee baby’s elkaar als hitsige tieners leren kennen en zich tot elkaar aangetrokken voelen, dat het de jongen is die op het meisje af durft te stappen. Ah ja, want die moed heeft hij bij z’n geboorte gratis bij z’n penis gekregen, en het meisje heeft geleerd dat ze als een mooi en mak diertje hoort te wachten op die dappere mannelijke avances. Right.

Natuurlijk mag ze niet te makkelijk te veroveren zijn, anders zal geen enkele jager nog geïnteresseerd zijn. Everyone likes a challenge. Beter om eerst nee te zeggen, ook als ze de jongen eigenlijk wel leuk vindt. Want hoe minder ze veroverd wordt, hoe meer zo’n prooi waard is. En voor de jager is het omgekeerd natuurlijk, want wat is een jager zonder veroveringen? Hij kan maar beter blijven proberen en blijven druk zetten, want een echte vent neemt toch geen ‘nee’ aan?

Het klinkt als een slecht sprookje, en dat is het ook. Meisjes kunnen natuurlijk, net als jongens, de eerste stap zetten om een potentiële match aan te spreken. Ze zijn evenzeer in charge van wie ze willen versieren en hoeven het echt niet “hard to get” te spelen.

En jongens kunnen natuurlijk ook afwachten tot een meisje haar moed bij elkaar raapt. Dat maakt hen écht niet “minder man” (en ook, wie heeft ook alweer die willekeurige schaal van mannelijkheid bepaald?). Die link tussen flirten en je gender stamt echt uit de oertijd, en kunnen we na “eten met een steen” of “jagen op mammoeten” ook wel achter ons laten.

Want zo’n gedachtegoed klinkt niet alleen belachelijk, het kan ook heel schadelijk zijn. Zo krijgen vrouwelijke slachtoffers van seksueel geweld soms zelf — onterecht —  de schuld van seksueel geweld of #MeToo-waardig gedrag. Vallen meisjes niet binnen de strikte kadertjes van “passieve prooi” — of het nu over hun kleren gaat, hoe ze zich gedragen, of wat ze hebben gedronken — dan hebben ze dit gedrag zogezegd zelf uitgelokt. Mannelijke slachtoffers van seksuele agressie worden dan weer vaak niet serieus genomen, want zij zouden de “jagers” toch moeten zijn?

Iets dat zo leuk zou moeten zijn als flirten en verleiden krijgt zo plots wel een heel wrange nasmaak. En dat is zo jammer. Want eigenlijk is er niets spannender dan die eerste elektrische schok in je buik als je iemand spot die je leuk vindt, en die voelbare spanning die er hangt wanneer dat wel eens wederzijds zou kunnen zijn!

Maar hoe pak je ’t dan wél aan, iemand versieren?

Allereerst: trek je er geen zier van aan wat er volgens de clichés van jou verwacht wordt. Heb je zin om op iemand af te stappen? Power to you, zolang je niet als een hongerige hond blijft aandringen bij iemand die er eigenlijk niet zoveel zin in heeft. Wacht je liever af tot de andere persoon op jou afstapt? Da’s ook helemaal oké, zolang je maar weet dat het even oké is om iets te zeggen als je dat niet fijn vindt, of als je later van gedacht verandert.

John Oliver, de host van een Amerikaanse talkshow, zei ooit:

“Seks is zoals boksen. Als één van de partijen niet akkoord is om mee te doen, begaat de andere een misdaad.” En zo is het maar net. Als jullie elkaar leuk vinden en willen gaan boksen, zorg er dan gewoon voor dat jullie allebei met volle goesting de ring in stappen, en enjoy the game!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s