Welkom in de Folle-itiek!

V.l.n.r.: Eva, Billy, Lisenka, April, Cato, Cynthia, Ine, Lore en Jasmien.

 

Op 14 oktober trekken we met z’n allen naar de stembus om te kiezen wie het voor het zeggen krijgt in onze steden, gemeenten en provincies. We interviewden 9 filles die op een partijlijst staan voor de verkiezingen van zondag, van Groen tot N-VA. Wie zijn ze, wat vinden zij belangrijk, en hoe zijn ze in de politiek gerold? Vandaag het eerste deel van het mega-interview.

  1. Wie ben je (studies, hobby’s, leuke feitjes …) en voor welke partij kom je op op 14 oktober?

April: “Ik ben April (19), volg geschiedenis aan de Ugent en ik sta op de provincielijst Oost-Vlaanderen voor Groen.”

Cynthia: “Ik ben Cynthia, 20 jaar, en ik studeer orthopedagogie in Kortrijk. Ik ben afkomstig uit Frankrijk en woon sinds ongeveer 12 jaar in België. Ik kom op voor de partij INZET in Anzegem, een nieuwe gemeentelijke partij, gedreven en onafhankelijk, die opkomt met mensen van verschillende strekkingen.

Cato: “Ik ben Cato, 21 jaar, barista en bijna 3 jaar zelfstandige in bijberoep als grafisch vormgever en illustrator. Daarnaast heb ik ook een webshop waarin ik allerlei zelfgemaakte dingen verkoop. Ik kom deze verkiezingen op voor de partij pH7-Positief Hove, de enige onafhankelijke partij in Hove, dus niet verbonden aan een grote nationale partij.”

Billy: “Ik ben Billy en werk sinds mijn 22ste voor sp.a. Ik ben ook bestuurslid bij een scholengroep van het gemeenschapsonderwijs en van een centrum voor basiseducatie. Ik volg ook nog de lerarenopleiding in het volwassenenonderwijs. Ik sta op de zevende plaats op de sp.a lijst in Kortrijk.”

Ine: “Ik ben Ine, 24 jaar en afkomstig uit Menen. Ik ben nu een dikke twee jaar aan de slag als steentijdarcheoloog in Gent. Ik hou van reizen (plannen), reisfotografie, tuinieren en jeugdverhalen op van mensen in het lokaal rusthuis. Ik kom op 14 oktober op voor de partij sp.a, voor zowel voor de gemeente- als de provincieraadsverkiezingen.”

Eva: “Ik ben Eva, 24 jaar en studente communicatiewetenschappen. Ik doe aan krachttraining, eet liefst van al vegetarisch of vegan, lees graag, hou van gezelschap en een dansje af en toe. Ik kom op voor Groen-Sp.a in Lokeren.”

Lore: “Ik ben Lore, 23 jaar. Ik doe momenteel mijn schakel internationale politiek in Gent. Ik speel harp en piano. Mijn twee guilty pleasures zijn chocotoffs en en FRIENDS kijken. Op 14 oktober sta ik op de tweede plaats voor CD&V.”

Lisenka: “Ik ben Lisenka Carré, ben 22 jaar en studeer eind januari af als verpleegkundige. Mijn hobby’s zijn fitness, lopen, zwemmen en op stap gaan met mijn hond Bailey. Ook ga ik graag met familie en vrienden iets drinken of eten. Op 14 oktober vind je mij terug op de 19e plaats op de N-VA-lijst in Wetteren.”

Jasmien: “Ik ben Jasmien, 24 jaar . Ik werk momenteel werk als advocaat-stagiair in Gent. Daarnaast ga ik wekelijks joggen in de Kalkense Meersen. Daarvoor neem ik heel graag mijn hond Lilo mee. Ik ben gek op dieren! En natuurlijk maakt ook politiek een groot deel uit van mijn leven. Op 14 oktober vind je mij dan ook op plaats 3 van de N-VA lijst in Laarne-Kalken.

2. Hoe ben je in de politiek gerold?

April: “Vorig jaar merkte ik op dat Groen in mijn gemeente niet bestond. Ik heb zelf gestuurd naar de opbouwmedewerkster van mijn regio. Samen met haar en een paar andere groene zielen zijn we gestart met het project ‘GroenKluisbergen’.

Cynthia: “Verbazend genoeg komt dit door een schoolopdracht. Vorig jaar moesten we een opdracht uitvoeren over actuele thema’s,waarover ik twee politici van mijn eigen gemeente moest interviewen. Ik interviewde Jeremie Vaneeckhout (ondervoorzitter van Groen en schepen in Anzegem)en het resultaat was heel positief, want na ons gesprek kreeg ik een berichtje dat hij onder de indruk was van mij!”

Cato: “Op een avond keek ik, zoals elke dag, naar het nieuws van 19u en zag daar één of andere politieker van één of andere partij weer een echt achterlijke uitspraak doen. Ik maakte er een story van op Instagram, en voegde er in mijn laatste filmpje aan toe: ‘dus hey Hove, als er nog een partij is die iemand nodig heeft met een groot bakkes, laat maar weten!’. Letterlijk twee dagen later kreeg ik een e-mail van pH7 met de mededeling dat ze mijn oproep zagen en graag eens met mij wilden samen zitten.”

Billy: “Mijn zus en ik fantaseerden soms in onze gedeelde kamer: zij ging jongeren en volwassen met psychologische problemen persoonlijk helpen. Ik ging het systeem dat deze personen neerhaalde, aanpakken. En zo liep het ook ongeveer.”

Ine: Ik ben er eerder in geboren dan gerold. Mijn familie langs vaders kant heeft zich altijd politiek geëngageerd.”

Lore: “Mijn opa en mama zaten in de politiek. Zelf kwam het door bij CDS Leuven te gaan en in gesprek te gaan met politici.”

Eva: “Ik was al lid van Groen nationaal en werd benaderd door de voorzitter van Groen Lokeren met de vraag of ik op hun lijst wou staan. In het begin zag ik dat niet echt zitten. Ik had het gevoel dat het veel druk ging meebrengen en vind mijn leven (zoals waarschijnlijk elke student) meestal al druk genoeg. Het gaf me ook een raar gevoel dat mijn gezicht over de hele stad te zien zou zijn. Maar mijn vriendin, die opkomt voor een andere partij, zei: waarom niet?”

Lisenka: “De politiek is iets helemaal nieuw voor mij. Annelien Van Der Gucht, de uitbaatster van het restaurant waar ik een vakantiejob deed, is schepen voor N-VA in Wetteren en staat op nummer 2 van de lijst. Zij sprak me erover aan. Door haar gedrevenheid kijk ik erg naar haar op, dus uiteindelijk kon ze me warm maken voor de politiek.”

Jasmien: “Ik werd mij rond mijn 18e meer en meer bewust van de politiek en de daarmee samenhangende dilemma’s. Gelukkig kende ik de voorzitter voor de lokale N-VA afdeling zeer goed. Zij was de ideale persoon om politieke problemen mee te bespreken, en zij vroeg mij dan ook: ‘geen zin om je te engageren voor de N-VA?’. Ik heb niet getwijfeld en ben ondertussen al 6 jaar gemeenteraadslid.”

“Op een avond keek ik, zoals elke dag, naar het nieuws van 19u en zag daar één of andere politieker van één of andere partij weer een echt achterlijke uitspraak doen. Ik maakte er een story van op Instagram, en voegde er in mijn laatste filmpje aan toe: ‘dus hey Hove, als er nog een partij is die iemand nodig heeft met een groot bakkes, laat maar weten!’ – Cato Oyen

3. Zit dat politiek bewustzijn er al van kleins af aan in?

April: “Geen twijfel mogelijk! Mijn eerste echte ‘herinnering’ aan mijn politieke belangstelling was toen ik 8 was en de bankencrisis uitbrak. Daarna bleef ik verwonderd naar het nieuws kijken en was ik diep geraakt door de Griekse Crisis, vluchtelingencrisis, enzovoort. Pas in het middelbaar is mijn mening en mijn politieke oriëntatie echt ontwikkeld.”

Cynthia: “Eerlijk gezegd niet, nee. Ik heb politiek altijd iets ingewikkeld gevonden, en het was mij ook gewoon onbekend. Tot ik er zelf instapte, want eens je erin zit is alles zoveel eenvoudiger!”

Cato: “Dat is eigenlijk iets van de laatste tijd. Ik heb gewoon graag iets te zeggen en geef nogal graag mijn mening. Het gekke is — mijn ouders zijn het tegenovergestelde, echt heel normale gematigde burgers in een rijwoning. Niet te zot, want gewoon is al zot genoeg, en vooral, hou uw menig maar voor uzelf, want stel u voor dat anderen het er niet mee eens zijn! Dat maakt me soms wel boos, want hoe kan je met zo’n attitude nu verandering brengen?”

Billy: “In het tweede of derde leerjaar organiseerde meester Frank miniverkiezingen op school. Ik herinner mij dat nog. Ook toen meester Frank zelf op de lijst ging staan, was ik daarmee bezig. Stel je voor dat ik het jaar erop geen les zou krijgen van hem, omdat hij burgemeester was geworden?”

Ine: “Ik ben opgegroeid in een echte sossenfamilie langs vaders kant, dus dat bewustzijn was al lang aanwezig. Maar zelfs met de hele ‘rode traditie’ was ik bij mijn eerste stemjaar enorm kritisch: ik heb alle programma’s van alle partijen bekeken en voor mezelf beslist welke waarden en normen met de mijne overeenkwamen.”

Eva: “Ja en neen. Ik wil al van kleins af aan een wereldverbeteraar wil zijn, maar vroeger was ik wat naïever en idealistischer. Nu ben ik al veel realistischer geworden. Toen ik klein was, wilde ik tovenaar worden. Ik zou nog altijd graag de problemen willen wegtoveren! (lacht)”.

Lore: “Het is met de paplepel mee gegeven. Niet altijd actualiteit, maar wel empatisch zijn, delen, zorgen voor anderen, medemensen helpen.”

Lisenka: “Om eerlijk te zijn niet, neen. Tot twee jaar geleden was ik er nooit echt mee bezig, maar hoe ouder ik word en hoe meer ik me tussen de Wetterse jeugd bevind, hoe meer ik merk dat jongeren een spreekbuis nodig hebben waar ze met hun vragen en ideeën terecht kunnen.”

Jasmien: “Nee. Dat is met de jaren gegroeid. Het enige wat er wel al sinds kleins af in zit, is dat ik niet snel zomaar dingen aanneem als correct en aanvaardbaar. Ik stelde mij bij alles vragen. Nu nog. En ik neem het ook graag op voor anderen.”

4. Wat zijn voor jou de allerbelangrijkste thema’s?

April: “LGBTQ, racisme, mobiliteit, milieu, immigratie en armenzorg.”
Cynthia: “Verkeersveiligheid en zwerfvuil.”
Cato: “ Cultuur, communicatie en onderwijs.”
Billy: “Onderwijs en economie/werk.”
Ine: “Ouderenzorg en natuur.”
Eva: “Behoud van groen en het sociale welzijn van de mensen.”
Lore: “Gelijke rechten voor meisjes en vrouwen, seksueel geweld, mobiliteit.”
Lisenka: “Jeugd en veiligheid.”
Jasmien: “Natuur, verkeersveiligheid en financiën.”

5. Wat zou je willen zeggen aan andere filles die overwegen om zich in de politiek te wagen?

April: “Niet om de slogan van Open VLD te stelen, maar gewoon doen! Als je dingen wilt zien veranderen is de beste oplossing het heft in eigen handen nemen. Wees niet bang voor de reactie van jouw omgeving als je je mening spreekt, pas als je spreekt zal je zien wat mensen hun reactie is en waar je dingen wilt veranderen.”

Cynthia: “Niet twijfelen en ervoor gaan. Informeer je op voorhand goed over van alles en nog wat, wees zeker dat je je voor de juiste partij engageert en weet vanaf het begin wat je wil bereiken en wat je grenzen zijn.”

Cato: “Als je ziet dat dingen anders zouden kunnen en vindt dat je mening er kan toe doen, dan zeker. Ik zie het eigenlijk als een soort vrijwilligers werk, en dat moet iedereen een keer gedaan hebben in zijn leven, niet?”

Billy: “Er is nochtans niet zoveel nodig, misschien meer vrouwen aan de macht”, zegt Yevgueni. Dat geloof ik stiekem. Maar, doe het enkel als je een doel voor ogen hebt. Vraag jezelf af: wat wil jij veranderen? De maatschappij heeft (zeker vandaag) geen behoefte aan politici die inzetten op het spel. Ga voor jouw idee!”

Ine: “Als dat iets is wat je wil doen, smijt je erin! Niet langer twijfelen. Ikzelf ben nog maar heel recent in de actieve politiek gestapt, maar ik haal heel veel positieve kracht uit de menselijke contacten en daar doe ik het voor.”

Eva: “Als je denkt dat je iets kan bijdragen aan het welzijn van de mensen in jouw stad of gemeente moet je die kans grijpen.”

Lore: “Doen! Het verruimt je blik op de wereld. Je leert hoe je zelf je omgeving mee vorm kan geven. Je leert luisteren naar wat mensen belangrijk vinden. Het is een harde wereld en het zal niet makkelijk zijn, maar omring je door andere filles en ga voor je doel! Nooit schrik hebben om te springen.”

Lisenka: “Ik zou zeggen: ga ervoor! Kies uiteraard voor de partij die het meeste aansluit bij jouw ideeën en waar je je goed bij voelt.”

Jasmien: “Je hebt niets te verliezen!”

6. De Belgische politiek is nog steeds overwegend een mannenwereldje — schrikte dat je af of net niet?

April: “Het schrikte me niet echt af maar ik heb altijd al een ‘probleem’ gehad met mijn mannelijke peers. Ik werd altijd afgeschilderd als dominant, luid of radicaal. Het kwam er eigenlijk op neer dat ik gewoon mijn mening zei en mannen terechtwees op seksistische commentaar. De kritiek die ik kreeg in het middelbaar van mannelijke peers, leerkrachten en zelfs vrouwelijke peers heeft mij alleen maar méér gemotiveerd. Ik besef dat elke stap die ik neem in de politiek de weg een beetje plaveit voor de volgende vrouw die in de politiek stapt.”

Cynthia: “Och eerlijk gezegd totaal niet, ik kan mijn mannetje staan en dat er nu eenmaal meer mannen opkomen schrok mij niet af. Ik moet wel toegeven dat ik eerst wat afwachtend was tijdens de vergaderingen, vooral omdat ik nog zo jong ben en weinig ervaring heb. Ondertussen ben ik volledig in de partij geïntegreerd, we zijn een enthousiaste groep en zelf sta ik deels in voor het ontwerpen van folders, borden en dergelijke. Om terug te keren naar jouw vraag, de mannen schrokken mij zeker niet af, de ervaring van sommige kandidaten daarentegen wel een beetje. Uiteindelijk liep dit allemaal wel los.”

Cato: Dat het vooral, en vooral nationaal, een mannenwereldje is, dat is een feit. Maar dat schrikt me zeker niet af, integendeel. Eigenlijk denk ik daar niet zo heel erg over na, want in mijn ogen is iedereen gelijk. Of je nu man of vrouw bent, en of je nu hard roept of niet. Iedereen heeft wel iets te zeggen. Soms ligt die mening je en soms niet. En dan kan je daarover in discussie gaan, maar of dat dan een man of een vrouw is, is me eender.”

Billy: Ik dacht daar bij aanvang nooit aan, maar gaandeweg voel ik wel dat gender ergens meespeelt. Vrouwelijke politici worden sneller afgeschilderd als simpel, oppervlakkig of een grijze muis. Het één of het ander. Ik houd bijvoorbeeld van mode, maar spring daar bewuster mee om tijdens de werkweek. Het is moeilijker om serieus genomen te worden, denk ik. Ik zie er jonger uit en ben superblond. Ik probeer mij zeker niet kleiner te maken dan ik ben, en dat is niet altijd even makkelijk. Let op, weinig mensen duwen mij in die rol, maar toch. Soms doe je het ook jezelf aan. Maar uiteindelijk is iedereen is in de eerste plaats zichzelf en wie durft en hard genoeg werkt, toont automatisch wat hij of zij in de mars heeft, los van alles. Enkel zo verander je ook bestaande stereotypen.”

Ine: “Ik ben niet opgegroeid met het idee dat jongens anders (of nog erger, beter) waren dan meisjes. Ik mocht bijvoorbeeld vrij kiezen met welk speelgoed ik speelde: ik combineerde een opmaakpop en barbies met autootjes, garages en dino’s. In het middelbaar zat ik ook in een overwegend jongensrichting: wetenschappen wiskunde, maar dat trok ik me helemaal niets van aan. In de politiek schrikte het me totaal niet af om me in een mannenwereld te begeven. Het is zelfs pas met het lezen van deze vraag dat ik erbij stil sta.”

Lore: “Net niet. Als vrouw heb je ook voordelen. Omdat je met weinig bent ga je vlugger vooruit. Belangrijk is dat, als jij kansen krijgt, je ook ruimte geeft aan andere vrouwen zodat we samen sterker staan. Ook mannen waarderen vrouwen met een duidelijke mening in de politiek. De tijd is er echt wel rijp voor, gewoon voor gaan.”

Eva: “Helemaal niet. Dat is net iets dat me motiveert om er een vrouwenwereldje van te maken! (lacht) Nee, de Belgische politiek is inderdaad niet representatief, maar dat schrikt me niet af en ik zie ook niet in waarom dat zo zou zijn. Er zijn al vrouwen in de politiek die ‘hun mannetje staan’ en het zouden er nog veel meer moeten zijn. Ik denk trouwens dat de kieslijsten op gemeentelijk vlak al verbeterd zijn, maar vrouwelijke burgemeesters zie je veel te weinig en dat is jammer.”

Lisenka: “Het feit dat er meer mannen aan de verkiezingen deelnemen schrikt mij helemaal niet af, integendeel zelfs! Mocht elke vrouw deze mindset hebben, komen er inderdaad geen vrouwen in de politiek bij.”

Jasmien: “Helemaal niet. Ik denk dat de aanwezigheid van zowel mannen als vrouwen, politiek net zo leuk maakt.”

7. Wie is jouw grootste rolmodel, in België of daarbuiten?

April: “Ik heb twee grote rolmodellen: Bernie Sanders en Chimamanda Ngozi Adichie. Bernie Sanders volg ik al sinds zijn presidentskandidatuur en het enige wat ik echt kan zeggen over hem is dat als elke politieker was zoals hem, we geen problemen in deze wereld hadden. Chimamanda Ngozi Adichie kent iedereen, al beseffen ze dat misschien niet. Beyoncé heeft in haar lied Flawless de speech van Chimamanda vermeld. Chimamanda is een Nigeriaanse schrijfster en feminist. Haar speeches zijn ‘out-of-this-world’. Ze is slim, gevat en legt uit waarom feminisme belangrijk blijft in onze huidige maatschappij.”

Cynthia: Misschien niet helemaal objectief, maar ik ga toch voor Jeremie Vaneeckhout. Nog nooit heb ik iemand zo gedreven en positief gezien. Hij staat op gelijke hoogte met de burger en kijk niet vanboven op.”

Cato: Ik heb niet echt een rolmodel. Niet in de politiek, maar daarnaast eigenlijk ook niet. Ik kan nogal moeilijk onvoorwaardelijk ‘fan’ zijn van iets of iemand. Er is altijd wel iets waar ik het mijne van denk. #veeleisend.”

Billy: Sinds 2014 is Margrethe Vestager een voorbeeld. Zij is Eurocommissaris van Mededinging. Ze toont zich sterk en stelt het huidige economische systeem en hoe vandaag bepaalde mastodonten zich gedragen in vraag en vooral, ze handelt daar ook naar. Ze toont dat het wél kan en maakt op haar eigen manier Europa sterker, op een moment dat de EU onder druk staat.”

Ine: “Ik heb niet meteen één iemand: ik heb in het leven nogal de neiging om voor verschillende aspecten naar verschillende mensen op te kijken. Mijn voorbeeld in de hartelijkheid is mijn mémé. In de categorie ‘fierce girl power’ is Michele Obama een voorbeeld. Ze combineert zoveel mooie kanten: ze is verstandig, neemt verschillende initiatieven om de wereld beter te maken, kan hele zalen meeslepen in haar verhaal, is zo’n grote steun voor haar man, een lieve moeder voor haar kinderen, … De Vlaamse politica’s met de ‘Michele Obama’-factor zijn voor mij Kathleen Van Brempt, Astrid De Bruycker en Caro Van Der Schueren.”

Lore: “Miet Smet. Ze maakte dat wij als vrouwen massaal op lijsten kwamen. Dat er meer en meer vrouwen in de politiek zijn geraakt. Wat een heldin!”

Eva: “Is het oké als ik zeg dat al mijn vriendinnen, mijn mama en mijn zus mijn rolmodellen zijn? Ik leer heel veel van de vrouwen (en mannen) in mijn omgeving en ik bewonder zoveel aan hen dat ik het moeilijk vind om er één te kiezen. Als ik dan toch een politiek rolmodel moet kiezen, denk ik aan Meyrem Almaci. Ik vind dat echt een topwijf. Ze is slim, enthousiast, sympathiek en streng maar rechtvaardig. Ze is niet bang om haar stem te verheffen als het nodig is en komt toch zeer toegankelijk over.”

Lisenka: “Mijn grootste rolmodel in België is Bart De Wever, burgemeester van Antwerpen, zowel op politiek als op sportief vlak!”

Jasmien: “Politiekers die rechtvaardigheid hoog in het vaandel dragen, hebben bij mij vaak een streepje voor. Maar één rolmodel, nee, dat heb ik niet. Ik val waarschijnlijk in herhaling, maar ik vind correct handelen fundamenteel. Aan politiek doen, dat mag je niet doen uit eigenbelang. Bepaalde zaken ‘onder tafel regelen’, kan mijns inziens niet meer door de beugel. Juist is juist.”

Vrouwelijke politici worden sneller afgeschilderd als simpel, oppervlakkig of een grijze muis. Het één of het ander. Ik houd bijvoorbeeld van mode, maar spring daar bewuster mee om tijdens de werkweek. Het is moeilijker om serieus genomen te worden, denk ik. Ik zie er jonger uit en ben superblond. Ik probeer mij zeker niet kleiner te maken dan ik ben, en dat is niet altijd even makkelijk. – Billy Buyse

8. Kan je jezelf omschrijven in drie woorden die ons zin geven om op jou te stemmen?

April: “Ambitieus, Oprecht, Loyaal.”
Cynthia: “Jong, enthousiast, toekomstgericht.”
Cato: “Eerlijk/Echt, enthousiast, ondernemend.”
Billy: “Gefocust, eerlijk en positief.”
Ine: “Ambitieus, vastberaden, rechtvaardig.”
Lore: “Enthousiast, gedragen en af en toe ondeugend.
Eva: “Oprecht, puur en positief.”
Lisenka: “Enthousiast, sociaal en gedreven!”
Jasmien: “Krachtig, kritisch en doordacht!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s