Intersectionaliteit en de toekomst van het feminisme

 

Door Zindzi Tillot Owusu

 

Zoals de geschiedenis al heeft bewezen, is de weg naar gelijkheid lang, ondankbaar en wreed, maar hoe dan ook daar.

Door de donkerste tijden van de mensheid heeft het idee van onrecht mensen doen vechten voor gelijkheid. In de wereld van vandaag horen we steeds vaker dat we die nu hebben, dat racisme relatief is en dat vrouwen, transmensen, holebi’s en wie dan ook hun gelijkheid hebben verworven.

Op papier is dat misschien half waar, in de realiteit nog geen klein beetje.

Als feministen en mensen is het tijd dat we onze helste spotlight richten op intersectionaliteit. Qué?

Amerikaans professor Kimberlé Crenshaw gaf dit concept in 1989 een naam.
De definitie gaat als volgt:

“De idee dat vrouwen onderdrukking in variërende configuraties en graden ervaren. Culturele patronen voor onderdrukking zijn niet alleen gerelateerd, maar zijn gebonden en beïnvloed door de intersectionele systemen van een maatschappij. Voorbeelden hiervan zijn onder andere, ras, gender, klasse, beperking en etniciteit.”

Simpel gezegd: bepaalde groepen mensen moeten met meerdere lagen van onderdrukking omgaan. Zo zal bijvoorbeeld een moslima niet enkel met seksisme, maar ook met islamofobie moeten dealen in haar leven.

Een nuance aan de definitie van intersectionaliteit is hier aan de orde: intersectionaliteit valt ook op mannen toe te passen binnen het feminisme. Een inclusief raamwerk voor feminisme zou niet enkel de invloed van seksisme op blanke, heteroseksuele, cisgender (= niet trans) vrouwen zonder beperking mogen benadrukken, maar ook de invloed op mannen, mensen met een beperking, mensen die een niet-blanke etniciteit hebben, etc.

Waarom is intersectionaliteit dan zo belangrijk voor het feminisme?

Tegenwoordig roepen mensen wel vaker dat het feminisme haar weg kwijt is en dat wij westerse vrouwen dat ‘toch niet meer nodig hebben’. Niets is minder waar. Tal van al dan niet subtiele elementen van ongelijkheid en onderdrukking zitten nog steeds diepgeworteld in de maatschappij en het is hoogtijd dat deze aangepakt worden.

Het zijn ongemakkelijke waarheden: transvrouwen worden door velen nog steeds niet gezien als ‘echte’ vrouwen, niet-blanke vrouwen (en mannen) worden vaker als ‘mannelijk’ of ‘ouder’ aanschouwd worden en zijn daarom vaker slachtoffer van al dan niet fysiek geweld, feminiene mannen worden bestempeld als ‘bèta’s’ of men gaat ervan uit dat zij homoseksueel zijn, en de seksualiteit van mensen met een beperking wordt te frequent in zijn geheel genegeerd.

Deze stellingen brengen meerdere zorgwekkende gedachtenpatronen naar voren.

De gedachte dat mannen en vrouwen bepaalde, verschillende, rollenpatronen moeten volgen, uiterlijke kenmerken wel of niet moeten bezitten, en zich moeten beperken tot bepaalde kledingstukken, komt voort uit een samenleving vol toxic masculinityvictim-blaming en de normalisatie van genderongelijkheid.

Als we als het Westen — als mensen — willen streven naar echte gelijkheid, zullen we onze teergeliefde westerse ‘normen en waarden’ echter moeten herbekijken.

De normering van bepaalde genderrollen zouden geen deel meer mogen zijn van onze maatschappij. Het kan niet mogelijk zijn dat een staatssecretaris zich uitspreken over wat ‘echte mannen’ zouden moeten zijn of dat vijftienjarige zwarte jongens op de treinsporen worden gesmeten omwille van hun huidskleur, en men zich nog steeds afvraagt hoe hij dit ‘uitgelokt’ zou hebben.

De toekomst zwart inzien heeft echter ook geen zin. Er is altijd een lichtpunt, en dat is dat wij als mensen de macht hebben om deze ongelijkheid met de grond gelijk te maken.

Gebruik je stem, vecht tegen onrecht en laat niemand je wijsmaken dat een tweet of post niets betekent. Elke stem, tweet of post van verzet is een stap in de juiste richting en als het daarna nog steeds bij je kriebelt zijn er protesten en manifestaties om bij te wonen en vallen er artikels te schrijven. De kracht van het woord heeft de wereld al vaker veranderd, in welke mate dan ook. Jouw stem is waardevol en belangrijk, dus laat hem gehoord wezen.

Het doornenkluwen van intersectionaliteit in het kader van feminisme is ingewikkeld, maar ergens ook heel makkelijk te begrijpen: gelijkheid valt niet enkel te meten op basis van geslacht.

Het zou het hedendaagse feminisme sieren als het deze notie in haar kernboodschap opneemt, en zo de weg naar gelijkheid verder plaveit.

En om af te sluiten: wie je ook bent en hoe je jezelf ook identificeert, je verdient geluk en gelijkheid. Hoe donker het dezer tijden ook kan lijken, everything will be alright!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s