LGBTQ+-bébé

Door Lotte Floréal

“Het begon allemaal 18 jaar geleden… Ja, i know, sullige openingszin, maar dat is wel écht hoe het begon.

18 jaar geleden begon de relatie van mijn ouders. Toen m’n mama afstudeerde ging ze samenwonen met haar beste vriendin. En in plaats van gewoon closer te worden als huisgenootjes, werden ze verliefd. ‘No boyfriend, no trouble’ is toch wat men zegt?

Vijf jaar later, in 2005, werd ik geboren. Eén jaar later kwam mijn broer erbij en nog eens vier jaar daarna mijn zus.

Opgroeien met twee moeders is altijd heel leuk geweest. Echt nood aan een vader is er nooit geweest. Want het is niet alsof je opvoeding gegarandeerd mislukt als er geen vaderfiguur in beeld is. Twee ouders die van je houden voldoen.

Al is het niet altijd even makkelijk geweest toen ik jonger was. Vriendjes en vriendinnetjes die je vragen waarom je geen papa hebt, da’s hard voor een kind van 5, vooral als je je er eerder nooit vragen bij stelde. En ik kan je verzekeren: mensen die vragen stellen, dat heb je altijd. In het middelbaar, waar iedereen nieuw is? Jup, als je jezelf moet voorstellen moet je weer opnieuw proberen om alles zo simpel mogelijk uit te leggen.

Veel moeilijks is er nochtans niet aan: een vrouw gaat naar een spermabank (wat trouwens geen vies woord is), vult een paar formuliertjes in, laat zich bevruchten door een dokter met het zaad van een suuuupervriendelijke anonieme man die besloot zijn zaakje te doneren, en als het na een paar keer raak is, krijgt ze een baby van een wildvreemde.

Een vraag die dan weer vaak word gesteld: ‘Hebben je vader en je moeder het dan nooit samen gedaan?’ of ‘Kennen je ma en pa elkaar dan niet?’

Nee en nee. Dat eerste is gewoon ongemakkelijk. Die suuuupervriendelijke anonieme man besloot gewoon om een vrouw in nood te helpen. Mijn ma en pa kennen elkaar inderdaad niet, omdat zo’n gebeuren nog altijd anoniem is.

Nadat ik een antwoord geef in die aard, krijg ik vaak de vraag ‘Wil je niet weten wie je vader is?’ naar mijn hoofd geslingerd. Eerlijk gezegd zou ik het héél graag weten. De manier waarop Daphne uit de film ‘What a girl wants’ voor haar vaders deur staat na hem 17 jaar niet gezien te hebben, dat zou ik nu ook weer niet doen. Maar haar inspirerende woorden, vind ik wel het noemen waard:

‘’Why can’t you understand? I feel like half of me is missing. And without the other half, how am I supposed to know who I really am?’

Eigenlijk is dit de uitspraak die zo’n beetje mijn situatie uitlegt. Het is echt lastig om jezelf te ontdekken als er nooit 100% zekerheid is dat je je ware aard ook echt vindt.

Het word steeds moeilijker, zeker in de puberteit. Een vriendin van me ontdekte onlangs dat ze Spaanse roots heeft, en toen kreeg ik toch even een brok in mijn keel. Ik krijg het benauwd omdat de kans dat ik ooit zal ontdekken wie die andere helft is, heel klein is.

Ik ken niemand die begrijpt wat ik voel, buiten m’n broer en zus, die daar niet echt over nadenken. Het zou leuker zijn als leeftijdgenoten stoppen met zoveel vragen te stellen (al snap ik de nieuwsgierigheid) en een beetje begrip tonen.

Nu ik toch over m’n ouders bezig ben, wil ik ook het een en ander over mijn grootouders meedelen. Want toen m’n mama 18 was, dacht ze dat ze in een perfect gezin leefde. Een man en een vrouw met een zoon en een dochter. Da’s toch ideaal?

Tot mijn opa met de boodschap kwam dat hij toch liever een man zag dan mijn oma.

Mijn moeder heeft een lange tijd geen woord tegen hem gezegd. Hij was een gezinsvernieler, volgens haar toch. Maar nu is alles weer koek en ei. De relatie tussen de vriend van m’n opa (die door de kinderen ‘Nonkel Geert’ wordt genoemd) is geweldig. Onlangs gingen we zelfs nog met ons gezin en alle drie m’n grootouders op reis.

Ook twee opa’s hebben is verschrikkelijk fijn. Nonkel Geert geeft soms fashion advice of neemt me voor m’n verjaardag mee uit shoppen. En m’n opa is echt één brok begrip. Ik kijk echt op naar hem, omdat hij het toch heeft gedurfd om uit die verdomde kast te komen, wat de gevolgen ook waren.

Zo, dat is zo’n beetje mijn verhaal. Ik hoop dat dit een beetje duidelijkheid bracht voor andere filles met vragen, of dat het toont aan diegenen die hetzelfde doormaken, dat ze niet alleen zijn.

Liefs,

Lotte.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s