“Hey schatje”: de fille folle-redactie over catcalling

Tekst door de Fille Folle-redactie / Illustratie door Flore Deman

“Hey schatje. Hoe gaat het met je? Waarom lach je niet eens lief naar me, meisje? Meisje, wat een sexy kleedje heb je aan. Komt er een einde aan die benen?”

Een kusgeluidje. Een oe-la-la. Een luid getoeter wanneer je voorbij wandelt of fietst, zelfs met een slaapkop of een dikke winterjas of een rommelige dot op je kop. Of een gedetailleerde beschrijving van hoe je kont in je jeansbroek past.

Catcalling, losjes vertaald “het nafluiten of -roepen van vreemden met een flirterige of seksuele lading”, is ongelooflijk awkward in het beste geval. En ronduit eng in het slechtste geval. Met het warme weer van de afgelopen dagen is het jammer genoeg weer een thema dat boven komt waaien, zeker nadat een studente uit Parijs een klap in het gezicht kreeg toen ze haar catcaller van antwoord diende.

Omdat er zo weinig meisjes en vrouwen zijn die van catcalling gespaard blijven, lieten we een luisterend oor rondgaan op de Fille Folle-redactie.

 

Fille Folle Manon

Manon met de “lekkere” short

“Ik werd eens aangesproken door twee oudere mannen. Dat ze mijn short wel héél kort vonden. En het was op een lieve, aangename, adviserende toon, waardoor het voorval voor mij nog vreemder was.

Bovendien zeiden ze iets als “dat meisjes met smalle beentjes dit zouden dragen, is er soms al over”, waarmee ze waarschijnlijk bedoelden dat ik geen eigenaar was van smalle beentjes. Ik moest echt mijn kluts terugvinden, want ik was hem volledig kwijt.

De mannen hadden totaal niet door wat ze precies gezegd hadden, denk ik. Maar er stonden twee Turkse jongens op te kijken, van een jaar of vijftien, schat ik. Eén van hen zei: “Mevrouw, wij hebben dat net gehoord en das bullshit. Die short is echt lekker, en ge ziet er juist heel goed uit.”

Ze lachten super hartelijk en meer werd niet gezegd of gevraagd. Ik heb hen bedankt, door lachend te zeggen “I KNOW RIIIGHT”, en dan moesten zij weer lachen. En toch moest ik mijn tranen echt inhouden. Want los van de keuze van het woord ‘lekker’ was die jongen oprecht lief, en probeerde hij het gedrag van die mannen recht te zetten.

Objectief gezien is het eerste géén, en het tweede wél catcalling, maar voor mijn lijf voelde het eerder andersom.”

Fay op de rommelmarkt

“Ik was dertien, op een rommelmarkt. Toen ik mij bukte om een prulletje beter te bekijken, voelde ik een hand tussen mijn benen. “Mag ik eens?” vroeg de oude man die me daar betastte. Een overbodige vraag, als je het toch al aan het doen bent.

Ik begon te gillen en te huilen en rende weg. Toen ik mijn verhaal achteraf deed, nam mijn gesprekspartner me op en zei: “Tja, je hebt natuurlijk ook wel een héél kort jurkje aan.”

In de voorbije jaren hebben veel mensen verkeerdelijk aangenomen dat mijn billen gemeengoed waren. Alsof ze, omdat mijn achterwerk nu toevallig prominent aanwezig is, er naar hartelust mogen in voelen en knijpen. Of me mogen nafluiten. Of zelfs maar naar me kijken, met die veelzeggende blik.

Ik heb er al op elke mogelijke manier op gereageerd. Er was het gillen en huilen bij mijn eerste ervaring. Ik heb het talloze keren genegeerd en sloeg mijn ogen neer. Ik gaf een duw terug of vroeg “Waarom doe je dit?”

Weet dat dit niet oké is. Je vriendinnen horen je niet te vertellen dat je je uitdagend kleedt of dat mannen nu eenmaal zo zijn.

Maar wat moet je dan doen als het toch gebeurt? Als je ze op hun plaats durft te zetten, knap! Maar dat voelt jammer genoeg niet altijd veilig: wie weet wil je het liever negeren en vertel je het achteraf liever aan iemand die je vertrouwt. Wat je ook doet: laat je niet klein krijgen. Luister naar ‘Flawless’ van Beyoncé of schrijf een boos bericht aan degene die je nariep. Je hoeft het niet te verzenden, maar het kan deugd doen om het er even uit te laten. Het is oké om je kwaad en gekwetst te voelen, maar laat het geen bezit van je nemen. Laat niemand anders beslissen over hoe jij je moet voelen in je lijf: je bent prachtig.”

Fille Folle Renée 

Renée en de ronde kont

“Ik heb een ronde kont. En meestal geniet ik van die ronde billen. Ik geef zelfs eerlijk toe dat ik ze vaak uitspeel. Maar jammer genoeg denken veel mensen dat ze daarom over mijn kont mogen praten of eraan mogen komen alsof het hun ronde billen zijn. Als dan iemand zegt “ja, daar moet je wel aankomen!” of roept “knap, vooral den achterkant!”, ja, dan haat ik mezelf als ik het weer eens weglach. Daar ben ik zo slecht in — meteen gaat door m’n hoofd dat ik het wel zelf uitgelokt zal hebben.”

Yule en het misverstand

“Ik woon in een klein boerengat waar iedereen iedereen een beetje kent. Daar wordt er ook wel eens getoeterd of iets geroepen als iemand voorbij komt, en uit gewoonte zwaai ik dan vriendelijk. Maar soms is dat dus niet iemand die ik ken en merk ik dat pas te laat. Als ik dan toch enthousiast zwaai naar die persoon krijg ik vaak een heel verbaasde blik, wat ik dan grappig vind.

Maar als het echt een viezerik is, of ik krijg een vieze opmerking, durf ik wel mijn middelvinger op te steken. En als ze bijvoorbeeld op de fuif het aandurven om op mijn kont te slaan, sla ik gewoon even hard terug. Ik heb misschien het geluk dat ik nog nooit iets echt ergs heb meegemaakt en dat ik op dat vlak een redelijk harde ben. Ik kan zoiets best goed aan mij voorbij laten gaan.”

Nina en de kwaaie blikken

“Afgezien van een occasionele kwade blik over de schouder, ga ik de confrontatie gewoonlijk niet aan. Daar voel ik me meestal veiliger bij, en dikwijls zijn zo’n dingen ook zo snel voorbij dat het pas achteraf tot me doordringt wat er precies over me gezegd is en hoe ik had kunnen antwoorden.

In plaats daarvan ga ik gewoon verder met wandelen, winkelen, roomijs eten — belangrijker zaken dan vijftigers in driekwartbroeken die niets beters te doen hebben dan fluiten naar tienermeisjes. (I mean, get a hobby. Postzegels verzamelen of zo.)

Achteraf maak ik er een punt van om het er met een vriendin over te hebben. Het is geruststellend om nog eens van iemand anders te horen hoe zielig, ranzig, freaky en niet-oké de hele situatie was. Zo krijg je de ervaring wat uit je systeem en voorkom je dat je het moment bij jezelf blijft herkauwen. Soms heb je nu eenmaal geen mogelijkheid, geen tijd of gewoon geen zin om catcallers van repliek te dienen. Dat betekent daarom nog niet dat de hele situatie meer “jouw schuld’’ is of dat je anderen daarmee het recht geeft om je zomaar na te roepen. Je hoeft tenslotte geen creeps tegen de grond te smakken om wat basic respect te verdienen, am I right?”

 

Fille Folle Zindzi 

Zindzi en de koptelefoon

Zindzi: “Goh, ik word al lastig gevallen sinds ik een jaar of 11, 12 ben. Ik ben het zo gewoon geworden dat ik alleen maar nors kijk en hen negeer. Eén keer heb ik wel letterlijk naar een man geblaft, omdat hij zo van die geluiden maakte die je naar een hond maakt als je wil dat-ie komt, haha. Ik denk dat ik ondertussen dé houding heb gevonden om het bij staren en een ongewild “compliment” te houden, maar wat ze zeggen hoor ik toch niet want mijn muziek staat vollebak!”

 

Alexandra, het kleintje

Alexandra: “Over het algemeen negeer ik het ook, enkel in uitzonderlijke situaties durf ik er iets van zeggen. Een keer stond ik op Boomtown met een vriend en ik had bonnetjes over die ik niet meer nodig had. Ik wou die verkopen voor vijf euro aan twee oudere mannen. Toen reageerden ze doodleuk tegen die vriend, waarvan ze dachten dat het mijn lief was: “als ik u er nog vijftig euro bijgeef, mogen we haar dan een keer goed pakken?” Toen ben ik gewoon ontploft. Of toen ik ooit vertrok van een Hilok-fuif en ik een hemd aanhad dat wat doorzichtig was, en een jongen dat als toelating zag om aan mijn borsten te komen. Toen ben ik ook kwaad geworden. Het doet er echt niet toe, en zelf haat ik het dat ik dit zeg, maar ik ben een kleintje en soms heb ik echt het gevoel dan mannen denken dat ik daarom passiever ga reageren. Mijn vorm van self-care na zo’n gebeurtenis is ranten tegen mijn vriendinnen en mij echt inprenten dat ik kan doen, gaan, staan en dragen wat ik wil. Hoe moeilijk het soms ook is om mijzelf daarvan te overtuigen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s